Nadella over AI en taal: waarom de woorden die we gebruiken ertoe doen

Microsoft-topman Satya Nadella sprak recent over het begrip AI slop, een term die het afgelopen jaar veel werd gebruikt om lage-kwaliteit AI-content te beschrijven. Hij pleitte ervoor deze term achter ons te laten en het gesprek over kunstmatige intelligentie op een andere manier te voeren.

In 2025 werd slop gekozen als woord van het jaar door Merriam-Webster. Het moest vangen dat er een enorme hoeveelheid AI-gegenereerde content werd gemaakt die volgens velen weinig waarde had en vooral veel ruis en herhaling bracht. Deze term werd gebruikt om te benoemen hoe groot de hoeveelheid was van wat sommige mensen als rommel zagen: korte teksten, herhalende afbeeldingen en automatisch gegenereerde digitale inhoud zonder duidelijke richting.

Nadella wees erop dat de term slop niet alleen gaat over kwaliteit, maar ook over hoe mensen de technologie begrijpen en evalueren. Door AI uitsluitend met een woord als slop te karakteriseren, zou het volgens hem te veel gericht zijn op een oordeel over de uitkomst en niet genoeg op het idee waarom mensen AI gebruiken en hoe het samenhangt met menselijke activiteit.

In zijn blog verwees Nadella naar een metafoor die hij bicycles for the mind noemt. Daarmee suggereert hij dat AI te zien is als een hulpmiddel dat menselijke capaciteiten kan uitbreiden. Net zoals een fiets iemands vermogen om zich te verplaatsen vergroot, zo kan AI iemands vermogen om te denken en te creëren ondersteunen. Deze manier van spreken legt een andere nadruk dan termen die vooral een negatieve laag suggereren.

Door het woordgebruik te veranderen hoopt Nadella dat het publiek en bedrijven anders praten over wat AI is en wat het kan betekenen. Hij stelt dat het oordeel over AI niet alleen moet gaan over oppervlakkige kwaliteit, maar over hoe de technologie samenwerkt met menselijke intenties en context.

Niet iedereen reageert positief op zijn oproep. Op sociale media gebruiken mensen nog steeds het woord slop en varianten daarvan om kritiek te leveren op AI-producten of op de manier waarop grote bedrijven AI inzetten. Sommige reacties zijn ironisch of met humor, maar ze laten zien dat het debat over AI-kwaliteit en doelgroep nog scherp leeft.

Anderen wijzen erop dat taal alleen het probleem niet oplost en dat het vooral belangrijk is wat de technologie in de praktijk doet. Volgens die reacties blijft kritiek bestaan zolang systemen vaak lage-kwaliteit of onnauwkeurige output produceren, ongeacht hoe we het noemen.

De discussie rond slop raakt aan een groter thema, namelijk hoe we praten over nieuwe technologieën in het algemeen. Woorden zoals slop zijn niet alleen beschrijvend, ze dragen ook een oordeel en een gevoel mee. In de context van AI lijkt het debat zich te verschuiven van een focus op wat de technologie produceert naar een discussie over wat de technologie betekent voor de manier waarop mensen werken, leren en communiceren.