Ontwikkelaar wijst naar Codex na cloudkosten van bijna 89.000 dollar

Een ontwikkelaar zegt dat OpenAI’s programmeerassistent Codex een bestand met geheime toegangssleutels online heeft gezet, waarna anderen bijna 89.000 dollar aan Google Cloud-kosten maakten. Hij beschrijft die vermeende oorzaak in een bericht. Volgens een bevestiging die hij een dag eerder deelde, heeft Google het openstaande bedrag kwijtgescholden.

De ontwikkelaar gebruikt op X de naam Just Lingonberry. Zijn verhaal verspreidt zich via LinkedIn en Reddit, waar vooral het hoge bedrag en de vermeende rol van Codex aandacht krijgen.

Een API-sleutel is een digitale toegangscode waarmee software een dienst kan gebruiken. Wie zo’n sleutel bemachtigt, kan afhankelijk van de ingestelde beperkingen verzoeken uitvoeren op kosten van de eigenaar.

Just Lingonberry meldde op 10 oktober op X dat iemand zijn sleutels had gestolen nadat hij tijdens een programmeerlivestream was weggevallen. Volgens hem gebruikte die persoon de toegang voor grote aantallen gelijktijdige AI-taken.

De gedeelde screenshot toont 88.982,85 dollar onder ‘Estimated cost’, oftewel geschatte kosten. Het beeld laat een kostenoverzicht zien; een factuurmail is daarop niet te zien.

De screenshot die Just Lingonberry deelde bij zijn melding over misbruik van zijn toegangssleutels.

In zijn update van 14 oktober deelde de ontwikkelaar een bericht van Google Cloud. Daarin staat dat Google een correctie van 88.982,85 dollar op zijn factuuraccount heeft toegepast en daarmee het openstaande saldo heeft kwijtgescholden. Die afloop ontbreekt in het rondgaande LinkedIn-bericht.

Een dag na die update wees de ontwikkelaar naar Codex als oorzaak van het lek. Volgens hem concludeerde AI-model Opus 5.5 bij een controle dat Codex zijn .env-bestand naar Cloudflare Pages had gepubliceerd.

Een .env-bestand bevat vaak instellingen voor een app, waaronder geheime toegangscodes. Cloudflare Pages is een dienst waarmee ontwikkelaars websites online zetten. Als zo’n geheim bestand publiek bereikbaar raakt, kunnen anderen de inhoud lezen.

De beschuldiging berust daarmee op het relaas van de gebruiker en de analyse van een ander AI-model. Dat vormt geen onafhankelijk technisch bewijs dat Codex het bestand publiceerde. Ook staat daarmee niet vast dat het vermeende lek precies ontstond terwijl de ontwikkelaar sliep.

Codex kan meerdere programmeertaken uitvoeren, maar welke opdrachten, rechten en publicatie-instellingen deze gebruiker hanteerde, valt uit de gedeelde berichten niet volledig op te maken.

De discussie raakt aan een misverstand over .gitignore. Ontwikkelaars gebruiken dat bestand om bepaalde bestanden buiten het versiebeheerprogramma Git te houden. Volgens de documentatie van Git gelden die regels voor bestanden die Git nog niet bijhoudt. Ze maken een geheim bestand niet onleesbaar voor andere programma’s.

Een apart programma dat bestanden naar een website uploadt, kan buiten die Git-regels werken. Cloudflare beschrijft bijvoorbeeld hoe ontwikkelaars met Direct Upload een map met websitebestanden publiceren. Daarom vraagt ook de inhoud van de uiteindelijke upload om controle.

Wie een website publiceert, moet dus controleren welke bestanden daadwerkelijk meegaan. Alleen het toevoegen van een bestandsnaam aan .gitignore biedt daarvoor geen volledige bescherming.

Google waarschuwt in zijn richtlijnen voor API-sleutels dat openbaar gemaakte sleutels onverwachte kosten kunnen veroorzaken. Het bedrijf adviseert onder meer om sleutels te beperken, ongebruikte exemplaren te verwijderen en geheime sleutels buiten openbare code te houden.

Ook de kosteninstellingen verdienen aandacht. Een gewone budgetwaarschuwing van Google Cloud signaleert dat het verbruik oploopt, maar stopt dat verbruik niet vanzelf.

Google biedt daarnaast afzonderlijke kostenlimieten voor ondersteunde diensten. Die kunnen nieuw gebruik van een gekozen dienst binnen een project pauzeren zodra de ingestelde grens is bereikt. Google waarschuwt wel dat die ingreep vertraging kan hebben en dat extra kosten daardoor mogelijk blijven.

Wie met AI-tools voor programmeren bouwt, kan vóór publicatie drie dingen controleren: welke bestanden de agent uploadt, tot welke diensten zijn sleutels toegang geven en welke instelling het verbruik daadwerkelijk kan stoppen. Alleen een melding ontvangen helpt weinig als niemand die op dat moment leest.