Hollywood gebruikt steeds vaker AI, maar filmstudio's houden dat stil

Hollywood zet kunstmatige intelligentie steeds vaker in bij de productie van films en series. Complete filmsets, kostuums en visuele effecten kunnen inmiddels digitaal ontstaan, terwijl echte acteurs hun rollen spelen. Toch praten grote filmstudio's liever niet openlijk over hun AI-gebruik. De mogelijke kostenbesparingen zijn aantrekkelijk, maar de weerstand van acteurs, filmmakers en bioscoopbezoekers blijft groot.

Dat spanningsveld staat centraal in de videoreportage Hollywood Is Using AI. Why Won't Studios Talk About It?. Daarin laat AI-videobedrijf Luma zien hoe het echte acteerprestaties combineert met kunstmatig gegenereerde werelden. Waar het ontwikkelen van een digitaal personage voorheen maanden kon kosten, zegt het bedrijf vergelijkbaar voorbereidend werk nu in enkele dagen uit te voeren.

De technologie biedt filmmakers nieuwe mogelijkheden, maar roept ook vragen op over de toekomst van creatieve beroepen, auteursrechten en de werkelijke productiekosten.

Bij Luma's Dream Lab in Los Angeles werken filmmakers aan producties waarin echte acteurs optreden tegen achtergronden die grotendeels met AI ontstaan.

In de reportage toont het bedrijf beelden van Salt Punk, een verhaal over futuristische piraten op een afgelegen eiland. De acteurs zijn echt, maar verschillende omgevingen, kostuums en andere visuele elementen ontstaan met behulp van generatieve AI.

De werkwijze begint nog altijd bij mensen. Schrijvers ontwikkelen het verhaal, ontwerpers bepalen hoe personages eruitzien en acteurs leveren de uiteindelijke prestaties. Vervolgens gebruiken makers AI-modellen om beelden te creëren en de opgenomen acteerprestaties naar digitale scènes te vertalen.

Een medewerker van Dream Lab vertelt dat de ontwikkeling van één personage vroeger ongeveer twee maanden in beslag kon nemen. Met AI zou het team een vergelijkbare ontwerpfase in drie dagen hebben afgerond.

Ook aanpassingen zijn eenvoudiger geworden. Een personage dat oorspronkelijk als man was ontworpen, kon tijdens de productie in een vrouwelijk personage veranderen zonder dat alle kostuums en digitale ontwerpen opnieuw vanaf nul moesten worden gemaakt.

Luma noemt deze aanpak hybrid filmmaking: een combinatie van traditionele filmproductie en AI-technologie.

Het verschil met volledig AI-gegenereerde video's is belangrijk. De acteurs verdwijnen niet uit het productieproces. Hun bewegingen, gezichtsuitdrukkingen en prestaties blijven het uitgangspunt voor wat de kijker op het scherm ziet.

Een concreet voorbeeld komt van regisseur Doug Liman, bekend van films als The Bourne Identity en Edge of Tomorrow.

Voor zijn nieuwe film Bitcoin: Killing Satoshi koos hij een ongebruikelijke productiemethode. De acteurs speelden hun scènes grotendeels op een kale filmset. De omgevingen en een belangrijk deel van de visuele aankleding worden achteraf met AI toegevoegd.

De film heeft een productiebudget van ongeveer 70 miljoen dollar. Volgens de producenten zou een traditionele uitvoering van hetzelfde project meer dan 300 miljoen dollar kosten. Dat vertelden zij eerder aan TheWrap, dat de opnames bezocht.

De vergelijking suggereert een potentiële besparing van meer dan 75 procent, maar is geen onafhankelijk vastgesteld resultaat. Het bedrag van 300 miljoen dollar is een schatting van de producenten zelf, geen daadwerkelijk uitgevoerd alternatief.

Het project maakt wel duidelijk waarom AI aantrekkelijk is voor filmstudio's. Locaties, ingewikkelde decors en omvangrijke visuele effecten behoren traditioneel tot de duurste onderdelen van een grote productie.

Wanneer een film zich op honderden locaties afspeelt, kan het goedkoper zijn om een groot deel daarvan digitaal te creëren dan om complete filmploegen over de wereld te vervoeren.

Daar staat tegenover dat AI nieuwe kosten introduceert. Denk aan gespecialiseerde medewerkers, rekenkracht, modelgebruik, kwaliteitscontroles en het corrigeren van gegenereerd materiaal.

De opmars van AI beperkt zich niet tot experimentele filmstudio's.

Netflix maakte in zijn kwartaalrapport over de eerste helft van 2026 bekend dat generatieve AI inmiddels was gebruikt in de werkprocessen van ongeveer 300 titels. Het grootste deel daarvan betrof postproductie, zoals visuele effecten en andere werkzaamheden na de opnames.

De streamingdienst noemde onder meer The American Experiment, Glory en Brasil 70: A Saga do Tri als producties waarvoor AI hielp bij complexe scènes. Engadget beschreef de bekendmaking van Netflix.

Dat betekent overigens niet dat 300 films en series volledig met AI zijn gemaakt. De technologie kan ook een kleine rol spelen binnen een veel groter productieproces.

Bij The American Experiment zou Netflix volgens topman Ted Sarandos zeventien minuten aan met AI ondersteund beeldmateriaal hebben gemaakt in ongeveer de helft van de gebruikelijke tijd en tegen de helft van de kosten van alternatieve methoden.

Ook achter de schermen investeren studio's in AI. De Los Angeles Times onderzocht ongeveer 250 vacatures bij grote Hollywoodbedrijven en vond ongeveer dertig functies met een mogelijke relatie tot kunstmatige intelligentie.

De vacatures laten zien dat onder andere Disney, Netflix en Amazon investeren in toepassingen voor visuele effecten, animatie en productieprocessen.

Het gebruik van AI is dus niet langer uitsluitend een experiment van kleine technologiebedrijven.

Volgens Holly Willis, medeoprichter van het AI for Media and Storytelling Initiative van de University of Southern California, voeren veel traditionele filmstudio's hun AI-experimenten liever buiten de publiciteit uit.

In de videoreportage verklaart zij die terughoudendheid onder meer vanuit de sterke negatieve reacties op AI binnen de filmindustrie.

De discussie gaat namelijk niet alleen over technologie. Voor acteurs, scenaristen, ontwerpers en specialisten in visuele effecten raakt AI direct aan hun werk en inkomen.

Tijdens de grote Hollywoodstakingen in 2023 speelde kunstmatige intelligentie al een belangrijke rol. Acteurs maakten zich zorgen over digitale kopieën van hun gezicht en stem, terwijl schrijvers wilden voorkomen dat AI hun werk zou vervangen.

Ook in 2026 blijven die zorgen relevant. De Amerikaanse acteursvakbond SAG-AFTRA heeft nieuwe contractuele bescherming voor synthetische acteurs en digitale replica's bedongen.

Tegelijkertijd willen grote studio's voorkomen dat concurrenten een technologische voorsprong opbouwen.

Die spanning is zichtbaar in het auteursrechtelijke conflict rond AI. Filmstudio's willen hun eigen personages en producties beschermen tegen ongeoorloofd gebruik, maar onderzoeken tegelijkertijd hoe ze generatieve AI zelf kunnen inzetten.

Zo meldde de Los Angeles Times dat Google gesprekken voerde met verschillende grote studio's over mogelijke licenties voor hun intellectuele eigendom. Die gesprekken hadden op dat moment nog niet tot overeenkomsten geleid.

Voor Hollywood is AI daarmee zowel een commerciële kans als een juridisch en reputatierisico.

Ondanks de indrukwekkende demonstraties kent de technologie belangrijke beperkingen.

Luma erkent in de reportage dat het nog niet mogelijk is om met zijn systemen eenvoudig een complete televisieserie van professioneel niveau te produceren.

Vooral de consistentie tussen scènes blijft problematisch. Een personage moet gedurende een hele film herkenbaar blijven, objecten moeten logisch bewegen en kleine handelingen moeten van opname tot opname kloppen.

Ook het begrijpen van fysieke verhoudingen is moeilijk voor AI-videomodellen. Wanneer een voorwerp over een bepaalde afstand moet bewegen, kan een gegenereerde scène visueel overtuigend lijken zonder de instructie precies uit te voeren.

Willis benadrukt dat goed AI-beeldmateriaal nog altijd vakmanschap vereist. Filmmakers moeten talloze resultaten beoordelen, aanpassen en combineren om de gewenste acteerprestaties en visuele continuïteit te bereiken.

Een volledige film produceren met één persoon achter een computer is technisch voorstelbaar. Maar volgens Willis heeft zij nog geen voorbeeld gezien dat dezelfde kwaliteit van storytelling en uitvoering bereikt als een grote professionele filmproductie.

Dat onderscheid maakt ook de financiële belofte ingewikkelder. AI kan een specifieke stap veel goedkoper maken zonder dat de totale kosten van een speelfilm in dezelfde verhouding dalen.

De juridische risico's zijn inmiddels zichtbaar bij de AI-bedrijven zelf.

In augustus 2026 klaagde de organisatie die de rechten van de overleden wetenschapper Carl Sagan beheert Luma aan. Volgens de aanklacht gebruikte het bedrijf zonder toestemming een geluidsfragment uit de televisieserie Cosmos in reclame voor zijn AI-technologie.

Reuters berichtte over de rechtszaak. De beschuldigingen zijn onderdeel van een juridisch geschil en vormen geen rechterlijk vastgesteld auteursrechtelijk vergrijp.

Het conflict illustreert waarom de herkomst van beelden, stemmen en trainingsmateriaal steeds belangrijker wordt. Filmstudio's moeten niet alleen bepalen wat AI technisch kan maken, maar ook of zij het resultaat rechtmatig mogen gebruiken.

Daarbij speelt nog een andere vraag: hoeveel informatie verdienen kijkers over het gebruik van AI?

Voor een bioscoopbezoeker is het niet vanzelfsprekend zichtbaar of een gebouw traditioneel digitaal is ontworpen, met AI is gegenereerd of daadwerkelijk op locatie is gefilmd.

De entertainmentindustrie zal daardoor niet alleen moeten bepalen waar AI creatief en financieel voordeel oplevert. Studio's krijgen ook te maken met de vraag wanneer ze dat gebruik tegenover acteurs, medewerkers en publiek moeten verantwoorden.