Kritiek op Grammarly: ‘expert reviews’ zonder echte experts

De AI-schrijfhulp Grammarly ligt onder vuur door een nieuwe functie die zogenoemde “expert reviews” geeft op teksten van gebruikers. Volgens critici wekt de tool de indruk dat bekende auteurs, wetenschappers en journalisten advies geven, terwijl die personen daar helemaal niet bij betrokken zijn. Dat blijkt uit een analyse van TechCrunch. Lees het oorspronkelijke artikel hier: https://techcrunch.com/2026/03/07/grammarlys-expert-review-is-just-missing-the-actual-experts/

De functie, die “Expert Review” heet, analyseert een tekst en geeft vervolgens feedback die zogenaamd gebaseerd is op het werk van bekende experts. Daarbij verschijnen namen van schrijvers, academici en journalisten als inspiratiebron voor de suggesties.

Het idee is dat gebruikers hun tekst kunnen laten beoordelen vanuit verschillende perspectieven. Bijvoorbeeld vanuit het standpunt van een wetenschapper, een schrijver of een journalist. De AI geeft dan suggesties over structuur, argumentatie of stijl.

Maar in werkelijkheid zijn die experts niet betrokken bij de beoordeling. De feedback wordt volledig gegenereerd door een AI-systeem dat is getraind op bestaande teksten van deze personen.

Dat heeft tot kritiek geleid, omdat de functie het gevoel kan geven dat echte mensen advies geven, terwijl dat niet zo is.

Verschillende journalisten en auteurs ontdekten dat hun naam in de functie voorkomt zonder dat zij daar toestemming voor hebben gegeven. In sommige gevallen ging het zelfs om mensen die niet meer leven.

De AI kan bijvoorbeeld suggereren dat een tekst is beoordeeld “met ideeën van” een bekende schrijver of academicus. In werkelijkheid komt het advies uit een algoritme dat probeert de stijl of denkbeelden van die persoon na te bootsen.

Critici vinden dat problematisch. Zij stellen dat de reputatie en het werk van echte mensen worden gebruikt om een AI-product geloofwaardiger te laten lijken. Sommige wetenschappers noemen het misleidend, omdat gebruikers kunnen denken dat ze echte redactionele feedback krijgen.

Grammarly stelt dat de experts niet worden gepresenteerd als directe deelnemers aan het proces. Volgens het bedrijf zijn de suggesties slechts “geïnspireerd” door hun werk. De namen worden gebruikt omdat hun publicaties openbaar beschikbaar en vaak geciteerd zijn.

Toch blijft de manier waarop de functie werkt vragen oproepen. In sommige tekstverwerkers lijken de AI-suggesties op gewone opmerkingen van een redacteur. Daardoor kan het lijken alsof een echte expert meeleest met het document.

Daarnaast blijkt dat de bronnen die bij sommige adviezen worden genoemd niet altijd naar de juiste pagina’s leiden. Soms verwijzen links naar kopieën van websites of naar pagina’s die weinig met de genoemde expert te maken hebben.

De controverse rond Grammarly past in een bredere discussie over hoe AI omgaat met werk van schrijvers en onderzoekers. Veel AI-systemen worden getraind op grote hoeveelheden tekst van internet, boeken en artikelen.

Dat roept vragen op over toestemming, auteursrecht en de manier waarop namen van echte mensen worden gebruikt in nieuwe digitale producten.

Voor schrijvers en wetenschappers draait het niet alleen om juridische kwesties. Het gaat ook om reputatie en geloofwaardigheid. Wanneer een AI-systeem hun naam koppelt aan advies dat zij nooit hebben gegeven, kan dat volgens critici een verkeerd beeld scheppen van hun werk.