Nederlandse privacywaakhond waarschuwt voor AI agent OpenClaw

OpenClaw is in korte tijd uitgegroeid tot een van de meest besproken AI-agents: software die niet alleen antwoord geeft, maar daadwerkelijk taken uitvoert zoals e-mails versturen, agenda’s beheren, documenten aanpassen en acties in bedrijfsapplicaties automatiseren.

Eerder berichtten we dat oprichter Peter Steinberger de overstap maakt naar OpenAI, terwijl OpenClaw als open-sourceproject blijft bestaan, ondersteund door een onafhankelijke stichting. Daarmee verschuift het project van een snelgroeiende start-up naar een communitygedreven ecosysteem.

Juist die “doe-het-voor-mij”-belofte maakt AI-agents aantrekkelijk en tegelijk risicovol. Waar traditionele AI-tools vooral tekst genereren of analyses maken, handelen agents autonoom. Ze loggen in, klikken knoppen aan, koppelen systemen en nemen beslissingen binnen vooraf ingestelde kaders. Dat verandert hun rol fundamenteel: ze worden een digitale medewerker met bevoegdheden.

In Nederland waarschuwt de Autoriteit Persoonsgegevens (AP) dat AI-agents zoals OpenClaw aanzienlijke beveiligingsrisico’s kunnen opleveren wanneer ze toegang krijgen tot privacygevoelige of vertrouwelijke data. De kern van de zorg is eenvoudig: een agent met brede toegangsrechten vormt een extra aanvalsvlak. Wordt een agent misleid via een prompt, krijgt hij foutieve instructies of is een API-koppeling niet goed beveiligd, dan kunnen datalekken, ongeautoriseerde transacties of reputatieschade het gevolg zijn.

Internationaal klinken vergelijkbare signalen. Security-experts wijzen erop dat agents onverwacht gedrag kunnen vertonen zodra ze meerdere “skills” combineren met externe tools. De risico’s zijn niet alleen technisch, maar ook organisatorisch. Wie is verantwoordelijk als een agent zelfstandig een contract verstuurt, een factuur betaalt of gevoelige informatie deelt? Hoe borg je logging, toegangsbeheer, updates en incidentrespons in een wereld waarin software autonoom handelt?

Voor Nederlandse organisaties is dit geen theoretische discussie. Veel bedrijven experimenteren al met AI-integraties in Microsoft 365, CRM-systemen en servicedesks. Het verschil tussen een tekstgenerator en een agent die mag inloggen en transacties uitvoeren, is aanzienlijk. Het risicoprofiel verschuift van informatieverwerking naar operationele uitvoering.

Een volwassen aanpak begint bij governance. Geef agents minimale rechten per taak en per systeem. Stel bij gevoelige workflows standaard een menselijke review in voordat acties worden uitgevoerd. Log alle handelingen, inclusief prompts en tool-calls, zodat audits mogelijk blijven. Werk met gescheiden omgevingen, zoals een sandbox voor tests, voordat agents productieomgevingen raken. En leg contractueel vast wie aansprakelijk is bij fouten of misbruik.

De snelle opkomst van OpenClaw laat zien waar de markt naartoe beweegt: van AI als assistent naar AI als uitvoerder. De waarschuwingen van toezichthouders onderstrepen dat innovatie zonder duidelijke kaders risico’s vergroot. Wie agents inzet, moet niet alleen denken aan efficiëntie, maar vooral aan controle, verantwoordelijkheid en beveiliging.