Programmeur schrikt na DNA-analyse door AI: Bonen zijn gevaarlijk

Thomas ontdekte dat een product in zijn vriezer hem binnen twee dagen had kunnen doden. Niet door jarenlange ongezonde voeding of een vaag gezondheidsrisico, maar door een keiharde genetische fout. Zijn huid zou geel worden, zijn urine donker, en daarna zou het snel voorbij zijn. Hij kwam daar niet achter via een arts, maar doordat hij kunstmatige intelligentie 48 uur lang zijn volledige DNA liet analyseren.

Wat begon als een technisch experiment met AI-agenten, eindigde in een ontdekking die zijn leven per direct veranderde.

In 2024 besluit Thomas zijn volledige DNA te laten sequencen. De technologie is volwassen genoeg en hij wil vroeg inzicht krijgen in genetische zwaktes. Hij ziet genetische kennis als een investering die rendeert naarmate je eerder ingrijpt.

Het proces verloopt moeizaam. Hij stuurt meerdere bloedmonsters naar verschillende bedrijven, allemaal onder aliassen. Pas na meer dan een jaar ontvangt hij de ruwe genetische data. Zodra hij bevestigt dat het daadwerkelijk zijn DNA is, begint hij te experimenteren.

De eerste analyses stellen teleur. Simpele queries leveren bekende conclusies op. Slaap voldoende, eet gezond en beweeg regelmatig. Adviezen die voor vrijwel iedereen gelden. Thomas zoekt iets anders. Hij wil weten hoe genen samenwerken, hoe varianten elkaar versterken of juist gevaarlijk maken en hoe zijn lichaam reageert op specifieke stoffen en medicijnen.

Daarvoor is een standaard genetisch rapport niet genoeg.

Het menselijke genoom bestaat uit miljarden datapunten. Veel genetische risico’s ontstaan niet door één mutatie, maar door combinaties van varianten. Traditionele DNA-diensten werken met vaste regels en vooraf ingestelde queries. Dat levert overzichtelijke, maar oppervlakkige inzichten op.

Thomas beseft dat hij een systeem nodig heeft dat zichzelf kan bijsturen. Een aanpak waarbij AI niet alleen antwoorden geeft, maar ook nieuwe vragen formuleert op basis van tussentijdse bevindingen. Alleen zo ontstaat een diepgaand beeld van zijn genetische profiel.

Die mogelijkheid ontstaat pas recent.

Met de komst van nieuwe, krachtigere AI-modellen verandert Thomas zijn werkwijze volledig. Hij gebruikt AI niet langer als assistent, maar als zelfstandig onderzoeker. In plaats van één model zet hij meerdere AI-agenten in die taken verdelen, elkaars werk controleren en hun aanpak aanpassen.

Hij vergelijkt het met luchtverkeersleiding. Hij kijkt toe terwijl autonome systemen complexe routes uitstippelen. Zijn laptop kan dat tempo niet aan. Agenten openen browsers, analyseren wetenschappelijke publicaties en draaien zware berekeningen. Dat leidt tot praktische problemen. Zijn computer raakt overbelast tijdens alledaagse taken.

De oplossing is rigoureus. Thomas bouwt een eigen orchestrator waarmee hij AI-agenten dagenlang autonoom laat draaien op externe hardware. De software is zo ingericht dat de agents fouten herkennen, hypotheses herzien en doorgaan zonder menselijke tussenkomst.

Eén voorwaarde staat vast. Zijn DNA mag nooit naar de cloud. Genetische data is permanent en persoonlijk. Thomas wil niet dat bedrijven of AI-ontwikkelaars meelezen of trainen op zijn genoom. Daarom draait alles lokaal, zonder verbinding met externe servers van partijen zoals OpenAI.

Samen met een partner investeert hij in een Nvidia DGX Spark. Deze compacte GPU-machine is niet snel voor dagelijkse taken, maar ideaal voor langdurige AI-berekeningen. Grote modellen passen volledig in het geheugen en kunnen dagenlang ongestoord draaien.

De opzet bestaat uit twee lagen. Geavanceerde modellen ontwerpen de onderzoeksstrategie en tooling. Lokale modellen voeren daarna de daadwerkelijke genetische analyse uit. Het hele proces duurt ongeveer 48 uur en verbruikt flink wat energie.

Wanneer de analyse start, gebeurt er niets zichtbaars. Geen meldingen, geen grafieken. Alleen het constante geluid van draaiende hardware. Uren later verschijnen de eerste resultaten. Die blijken nog ruis te bevatten. Fout-positieven door X-chromosoomartefacten, algemene gezondheidsadviezen en een overdreven focus op risico’s.

Thomas stuurt bij. Hij verfijnt de prompts, past filters aan en laat de agenten opnieuw rekenen. Dat kost tijd. Hij wacht, leest mee en corrigeert. Na twee dagen ontstaat een helder rapport. Niet alleen losse bevindingen, maar een samenhangend overzicht waarin eigenschappen elkaar versterken of juist gevaarlijk maken.

Het energieverbruik blijkt relatief laag. Vergelijkbaar met wat een elektrische auto verbruikt over enkele tientallen kilometers. In ruil daarvoor vervangt hij effectief een team van genetische onderzoekers.

De AI-agenten leggen meerdere cruciale eigenschappen bloot. Drie daarvan springen eruit.

De eerste ontdekking betreft alcohol. Thomas metaboliseert alcohol ongeveer twee keer zo snel als gemiddeld. Biologisch gezien is hij gevoelig voor de positieve effecten. Tegelijkertijd heeft hij een tien tot vijftig keer verhoogd risico op pancreatitis. Die aandoening komt al voor in zijn directe familie. Wat aanvoelt als een onschuldige aanleg, blijkt een serieuze bedreiging. Alcohol vermijden is geen leefstijltip, maar risicobeperking.

De tweede ontdekking is ronduit angstaanjagend. Thomas heeft een G6PD-deficiëntie. Deze genetische aandoening blijft meestal onopgemerkt. Totdat hij bepaalde medicijnen inneemt of favabonen eet. In dat geval breken zijn rode bloedcellen massaal af. De lever kan dat niet verwerken. Geelzucht, donkere urine en orgaanfalen volgen snel. Binnen twee dagen kan het fataal zijn. Ironisch genoeg heeft hij favabonen in zijn vriezer liggen. Die verdwijnen direct.

De derde bevinding is positief. Een specifieke variant van het NOS3-gen geeft hem uitzonderlijke cardiovasculaire en metabole voordelen. De AI-agenten koppelen deze variant aan concrete adviezen. Meer nitraatinname, specifieke supplementen en het vermijden van bepaalde mondspoelingen verhogen het effect. Een onverwachte, maar onderbouwde optimalisatie.

Thomas benadrukt dat AI geen arts vervangt. Genetische analyses blijven gevoelig voor interpretatiefouten. Daarom plant hij medische vervolgtesten om de bevindingen te bevestigen. Tot die tijd past hij zijn gedrag al aan. Hij vermijdt risicovolle voeding en past zijn leefstijl gericht aan.

Zijn verhaal laat zien wat mogelijk wordt wanneer AI autonoom complexe datasets analyseert. Tegelijk waarschuwt hij. Wie zijn DNA laat doorlichten, moet bereid zijn de uitkomsten onder ogen te zien. Sommige antwoorden veranderen je leven direct.