Na alle hype vinden sommige AI-experts OpenClaw minder spectaculair

De afgelopen weken is het open-source AI-project OpenClaw veel besproken binnen de technologie-wereld. Sommige deskundigen zeggen echter dat het niet zo revolutionair is als de enthousiaste berichten doen vermoeden en wijzen vooral op de beperkingen en veiligheidsproblemen van het systeem, volgens berichten van TechCrunch.

OpenClaw is een open-source raamwerk voor autonome AI-agents ontwikkeld door Peter Steinberger. Het maakt gebruik van grote taalmodellen zoals ChatGPT of Claude om taken zelfstandig uit te voeren voor gebruikers. In tegenstelling tot chatbots die wachten op een vraag, kan een OpenClaw-agent bijvoorbeeld e-mails beheren, agenda’s organiseren of berichten versturen via apps als WhatsApp en Slack. Deze agents kunnen persistent geheugen gebruiken en meerdere stappen automatisch uitvoeren, en dat maakte het project bijzonder populair op platforms als GitHub, waar het tienduizenden sterren kreeg.

De open-source aanpak en de brede toegankelijkheid maakten dat veel ontwikkelaars en hobbyisten met OpenClaw experimenteerden. Gebruikers konden via een marktplaats met “skills” extra functionaliteit toevoegen aan hun agents, zodat ze taken konden automatiseren die normaal veel handmatige inspanning vereisten.

Een van de opvallendste gebeurtenissen rond OpenClaw was de opkomst van Moltbook, een sociale netwerkdienst voor AI-agents. Op dit platform konden agents berichten posten en met elkaar “communiceren”, wat viraal ging op sociale media en sommige mensen deed geloven dat autonome AI-systemen een eigen leven gingen leiden. TechCrunch en andere onderzoekers wezen er echter op dat de meeste van deze posts waarschijnlijk door mensen zijn geproduceerd of door systemen met menselijke tussenkomst, mede omdat de beveiliging van het platform zwak was en iedereen zich kon voordoen als een agent.

Ondanks de zichtbare aandacht vinden sommige AI-experts dat OpenClaw weinig echte vernieuwing brengt. Zij zien het vooral als een combinatie van bestaande technologieën, niet als een fundamentele wetenschappelijke doorbraak. Beveiligingsspecialisten wijzen erop dat de vrijheid die OpenClaw biedt om systemen te koppelen en taken automatisch uit te voeren ook risico’s met zich meebrengt. Bijvoorbeeld door zogeheten prompt-injectieaanvallen waarbij een kwaadwillende instructies kan toevoegen die een agent ertoe brengen iets te doen wat hij niet hoort te doen.

Wat volgens critici ook meespeelt, is dat OpenClaw-agents niet echt zelfstandig kunnen nadenken. Ze zijn goed in het combineren van bestaande componenten en het automatiseren van taken, maar hebben geen kritisch denkvermogen zoals mensen dat kennen. De technologie blijft gebaseerd op voorspellingen en training van taalmodellen, wat betekent dat fouten of onbedoelde acties nog steeds kunnen voorkomen.