Palantir CEO weet het zeker: AI maakt grootschalige immigratie overbodig

Alex Karp, de CEO van Palantir Technologies Inc., stelt dat kunstmatige intelligentie (AI) de arbeidsmarkt zo ingrijpend verandert dat grootschalige immigratie in de toekomst niet langer nodig is. Hij deed die uitspraak op dinsdag tijdens een paneldiscussie op het World Economic Forum in Davos, Zwitserland. Volgens Karp zorgt AI ervoor dat landen voldoende banen behouden voor hun eigen burgers, vooral voor mensen met een praktische of beroepsgerichte opleiding.

De uitspraak van Karp raakt een gevoelig politiek en economisch debat. Overheden in Europa en Noord-Amerika gebruiken immigratie al jaren als middel om tekorten op de arbeidsmarkt op te vangen. Karp verwacht echter dat deze logica verdwijnt naarmate AI steeds meer taken overneemt.

Tijdens het panel benadrukte Karp dat AI op grote schaal banen gaat vervangen, maar ook nieuwe vormen van werk mogelijk maakt. Volgens hem ontstaat daardoor een situatie waarin landen genoeg arbeidscapaciteit hebben zonder afhankelijk te zijn van massale instroom van arbeidsmigranten.

“Er zullen meer dan genoeg banen zijn voor de burgers van je eigen land, vooral voor mensen met een vakopleiding,” zei Karp. Hij voegde daaraan toe dat grootschalige immigratie alleen nog logisch is wanneer er sprake is van zeer gespecialiseerde vaardigheden die lokaal niet beschikbaar zijn.

Met die uitspraak plaatst Karp zich nadrukkelijk in het kamp dat AI ziet als een structurele vervanger van menselijke arbeid, niet alleen als hulpmiddel.

Palantir Technologies staat bekend om software die grote hoeveelheden data analyseert voor overheden, defensie en grote bedrijven. Het bedrijf positioneert AI als een technologie die besluitvorming versnelt, kosten verlaagt en processen automatiseert.

Volgens Karp maakt AI het mogelijk om productiviteit te verhogen zonder extra arbeidskrachten. Taken in logistiek, administratie, productie en zelfs analysewerk verdwijnen of veranderen ingrijpend. Daardoor daalt volgens hem de noodzaak om arbeidsmigranten aan te trekken voor functies die traditioneel moeilijk te vervullen waren.

Karp koppelt deze ontwikkeling expliciet aan nationale belangen. Landen die AI snel en effectief inzetten, kunnen volgens hem hun economische groei veiligstellen zonder sociale spanningen rond immigratie.

De visie van Karp impliceert een grote verschuiving in de arbeidsmarkt. Routinematige banen verdwijnen het eerst, terwijl werk met een hoge mate van specialisatie of creativiteit langer blijft bestaan. Tegelijkertijd ontstaan nieuwe functies rond het beheren, trainen en controleren van AI-systemen.

Voor mensen met een praktische opleiding ziet Karp juist kansen. Installateurs, technici en operators blijven nodig om fysieke infrastructuur draaiende te houden. AI vervangt volgens hem vooral kantoorwerk en administratieve functies.

Critici wijzen erop dat deze transitie niet zonder risico is. Niet iedereen kan zich eenvoudig omscholen. Zonder actief beleid kan technologische werkloosheid juist toenemen, wat sociale ongelijkheid vergroot.

In veel westerse landen vormt immigratie een oplossing voor vergrijzing en personeelstekorten. Denk aan zorg, bouw en techniek. Karp betwijfelt of die redenering overeind blijft wanneer AI structureel taken overneemt.

Hij stelt dat grootschalige immigratie vaak voortkomt uit een tekort aan goedkope arbeid. AI kan dat tekort opvullen zonder extra druk op huisvesting, zorg en sociale voorzieningen. Alleen voor zeer gespecialiseerde kennis, zoals topwetenschappers of unieke technische experts, blijft immigratie volgens hem relevant.

Deze visie sluit aan bij bredere discussies binnen het World Economic Forum, waar AI, arbeidsmarkt en geopolitiek dit jaar centraal staan.

De uitspraken van Karp geven munitie aan politici die pleiten voor strengere immigratieregels, maar ook aan beleidsmakers die inzetten op AI-investeringen en onderwijsvernieuwing. Tegelijk roept zijn standpunt vragen op over ethiek, sociale zekerheid en de rol van de overheid.

Als AI daadwerkelijk miljoenen banen vervangt, moeten landen nadenken over herverdeling, omscholing en mogelijk nieuwe economische modellen. Zonder duidelijke plannen kan de belofte van AI omslaan in maatschappelijke onrust.

De woorden van Karp maken duidelijk dat AI niet alleen een technologische, maar ook een politieke kracht wordt. De vraag is niet of AI de arbeidsmarkt verandert, maar hoe samenlevingen daarmee omgaan.